Papiery wartościowe

Zgodnie z art. 52 PrPapW zagraniczna osoba prawna, która prowadzi działalność maklerską w kraju należącym do OECD, może prowadzić taką działalność także w Polsce w formie oddziału lub przedstawicielstwa. Nie zachodzi natomiast potrzeba powoływania oddziału lub przedstawicielstwa, gdy tego rodzaju osoba prawna ma prowadzić jedynie doradztwo w zakresie obrotu papierami wartościowymi, dopuszczonymi do publicznego obrotu.
Jak wcześniej zaznaczono, do działalności tej stosuje się odpowiednio art. 30-34, art. 51 i art. 60 ustawy.
Z art. 35-37 PrPapW wynika między innymi, że wyłącznie za zezwoleniem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd i na warunkach określonych w zezwoleniu podmiot zagraniczny, który przechowuje papiery wartościowe lub pośredniczy w obrocie papierami wartościowymi w krajach należących do OECD może, działając na rachunek innych podmiotów zagranicznych i na podstawie udzielonego przez nie umocowania, świadczyć na ich rzecz ushtgi brokerskie lub otwierać rachunki papierów wartościowych w podmiotach, które w Polsce już świadczą usługi brokerskie lub prowadzą rachunki papierów wartościowych. W zezwoleniu, o którym była wyżej mowa. Komisja może zobowiązać podmiot zagraniczny do okresowego lub jednorazowego inlbrmo-wania jej odnośnie do wyszczególnionych w art. 36 ust. 2 PrPapW danych.
Zgodnie z art. 37 PrPapW, podmiot zagraniczny, posiadający zezwolenie na działalność maklerską, określonąw art. 35 ust. 1, jest uprawniony do wystawiania świadectw depozytowych dla podmiotów zagranicznych, na rachunek których działa, z tym że ciąży na nim wtedy obowiązek uprzedniej blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych, które mają być objęte wystawionymi świadectwami.
Z przedstawionej regulacji wynikałoby, że prowadzenie działalności maklerskiej przez zagraniczne osoby prawne w Polsce podlega ustawie o publicznym obrocie papierami wartościowymi i powinno być podejmowane zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w tej ustawie. Ponieważ jednak ustawa ta (art. 52 ust.l) wymaga - poza wyjątkiem określonym w art. 52 ust. 2 - by tego rodzaju działalność miała formę organizacyjnoprawną oddziału lub przedstawicielstwa, dlatego też w grę wchodzą także te przepisy prawa polskiego, które tę formę działalności dla podmiotów zagranicznych przewidują. Chodzi w szczególności o rozporządzenie Rady Ministrów z 6.2.1976 r. w sprawie warunków, trybu i organów właściwych do wydawania zagranicznym osobom prawnym i fizycznym upoważnień do tworzenia przedstawicielstw na terytorium RP, dla wykonywania działalności gospodarczej, a także odnośne przepisy prawa bankowego, a zwłaszcza art. 40-42 PrBank. W przepisach tych określone są szcze-gółowo przesłanki, jakie podmiot zagraniczny musi spełnić, by podjąć w Polsce określoną działalność, w tym także w zakresie publicznego obrotu.

Filed under: Uncategorized by admin